کتابخانه
@fontsource/fira-sans یه بسته npm برای میزبانی فونت Fira Sans روی سایت خودته. به جای گرفتن فونت از یه سرویس بیرونی، فایل های فونت و CSS لازم رو کنار پروژه نگه می داری و از همون سرور سایت لود می کنی. برای سایت هایی که پایداری و سرعت لود فونت براشون مهمه، انتخاب خوبیه.
نسخه رسمی و بدون تغییر، از منبع رسمی با مجوز OFL-1.1؛ هش هر فایل با منبع بررسی شده است.
۴٫۴ مگابایت · ۴۱۵ فایل · انتشار
دانلود هفتگی جهانی
۹۹٫۱ هزار
هفته ۲۵ مهر تا ۱ آبان۵٫۶٪ بیشتر از هفته قبل
منبع: npmبه‌روزرسانی آمار
SHA-256: fe266da29796f5ad9cbf921b264562904f849abe50ec84d4a3c542d3bdd2ea45
اگه تا حالا فونت رو از Google Fonts لود کرده باشی، می دونی که سایتت به یه سرویس بیرونی وابسته می شه. برای سایت های ایرانی این وابستگی گاهی دردسر درمیاره. وقتی ارتباط با خارج کند یا قطع باشه، صفحه یا با فونت پیش فرض مرورگر نشون داده می شه یا چند ثانیه منتظر فونت می مونه. @fontsource/fira-sans برای همین مشکل به کار میاد. فونت Fira Sans رو به شکل یه بسته مرتب npm بهت می ده تا خودت میزبانیش کنی و فونت از همون دامنه سایتت لود بشه.
Fira Sans یه فونت sans-serif با وزن های مختلف و نسخه ایتالیکه. برای رابط کاربری، عنوان ها و متن معمولی انگلیسی خوب جواب می ده. این بسته طرح فونت رو عوض نمی کنه و فقط فایل ها و CSS مربوط بهش رو مرتب بسته بندی می کنه. هر وزن و حالت رو جداگانه به پروژه اضافه می کنی، پس لازم نیست کل خانواده رو توی صفحه بکشی.
این بسته بیشتر به درد پروژه هایی می خوره که با npm و یه ابزار build مثل webpack یا Vite کار می کنن. مثلاً یه اپلیکیشن React یا Vue، یا یه قالب سفارشی که فرانت اندش جدا کامپایل می شه. اگه سایت وردپرسیت ساده است و فرایند buildی نداری، هنوز می تونی فایل های فونت و CSS رو کنار قالب بذاری. ولی راحتی اصلی این بسته توی پروژه های npm محوره.
یه نکته رو حتماً در نظر بگیر: Fira Sans برای حروف لاتین (و چند خط دیگه مثل سیریلیک و یونانی) طراحی شده و حروف فارسی نداره. پس برای متن فارسی سایتت نمی تونه تنها فونت باشه. معمولاً ترکیبش می کنن: یه فونت فارسی برای متن اصلی و Fira Sans برای نوشته های انگلیسی، کد یا برندینگ. اگه سایتت کاملاً فارسیه و جای خاصی برای متن انگلیسی نداره، احتمالاً به این بسته نیازی نداری.
موقع انتخاب و استفاده دو چیز مهمه. اول اینکه فقط وزن هایی رو import کن که واقعاً به کار می بری، مثلاً معمولی و بولد، چون هر فایل اضافه حجم صفحه رو بالا می بره. دوم اینکه فونت با مجوز OFL منتشر شده و معمولاً استفاده توی پروژه های شخصی و تجاری آزاده. ولی اگه قراره فونت رو جدا توزیع یا ویرایش کنی، متن مجوز رو بخون. نسخه های رسمی و بدون تغییر این بسته توی مخزن داخلی ما هم هست، پس وقتی دسترسی به رجیستری npm کند یا قطع بود، می تونی از همین جا برداری.
کار با این بسته چند قدم ساده داره. کد آماده import پایین همین صفحه هست و لازم نیست مسیرها رو از حفظ بنویسی.
اگه سایتت وردپرسیه و فرایند build نداره، می تونی فایل های فونت و CSS رو توی پوشه قالب بذاری و با wp_enqueue_style به صفحه اضافه کنی. فقط حواست باشه مسیر فایل های فونت توی CSS درست باشه.
نه، Fira Sans حروف فارسی نداره و برای متن لاتین (و چند خط دیگه) ساخته شده. اگه متن فارسی توی صفحه بذاری، مرورگر سراغ فونت بعدی توی font-family می ره. پس برای سایت فارسی یه فونت فارسی جدا انتخاب کن و Fira Sans رو فقط برای بخش های انگلیسی به کار ببر.
طرح فونت همونه، ولی با این بسته فایل ها رو خودت میزبانی می کنی. یعنی فونت از دامنه خودت لود می شه و به دسترسی به سرویس بیرونی وابسته نیستی. برای سایت های ایرانی که گاهی ارتباط با خارج کند می شه، این کار پایداری بیشتری می ده.
نه، و بهتره هم نکنی. فقط وزن ها و حالت هایی رو import کن که توی طراحی سایت استفاده می کنی، مثلاً معمولی و بولد. هر فایل اضافه حجم صفحه رو بیشتر می کنه و چیزی هم به ظاهر سایت اضافه نمی کنه.
اگه قالبت با npm و ابزار build کار می کنه، بسته رو همون جا نصب و import کن. اگه نه، فایل های فونت و CSS رو توی پوشه قالب یا قالب فرزند بذار و با wp_enqueue_style به صفحه اضافه کن. بعدش با تب Network مرورگر چک کن که از دامنه خودت لود می شن.
این فونت با مجوز OFL منتشر شده که معمولاً استفاده تجاری توی سایت و اپلیکیشن رو اجازه می ده. برای کار معمولی، یعنی لود فونت توی صفحه های سایت، معمولاً نگرانی خاصی نداری. ولی شرایط توزیع مجدد یا ویرایش فونت جداست. اگه قصد همچین کاری داری، قبلش متن کامل مجوز رو بخون و یه نسخه ازش رو کنار مستندات پروژه نگه دار.
نام کتابخانه، افزونه یا قالب را بفرستید؛ پس از بررسی، نسخه‌های رسمی آن به مخزن اضافه می‌شود.