کتابخانه
lodash یه کتابخانه جاوااسکریپت و مجموعه ابزار ماژولار برای کار راحت تر با آرایه، آبجکت، رشته و تابع هاست. با تابع هایی مثل debounce، cloneDeep و groupBy کد تمیزتری می نویسی و کار تکراری کمتر می شه. مجوزش MIT هست و هم با npm هم به صورت فایل مستقیم توی پروژه ها و قالب ها قابل استفاده هست.
نسخه رسمی و بدون تغییر، از منبع رسمی با مجوز MIT؛ هش هر فایل با منبع بررسی شده است.
۱٫۳ مگابایت· ۱۰۵۰ فایل· انتشار
SHA-256: a8d7e6291ad80256f976ace90824a71018d2f706992c9107b20bdced97bee27b
lodash مجموعه ای از تابع های کمکیه که یا خود جاوااسکریپت ندارد یا نوشتنشون با کد خام سخت و تکراریه. مثلاً می خوای یه آبجکت تودرتو رو کامل کپی کنی، آیتم های یه لیست رو بر اساس یه فیلد گروه بندی کنی، یا به یه مقدار عمیق توی داده ای که شاید وجود نداشته باشه، بدون ارور برسی. به جای اینکه هر بار حلقه و شرط بنویسی، یه تابع آماده صدا می زنی. مجوزش MIT هست، پس توی پروژه های شخصی و تجاری آزادانه می تونی ازش استفاده کنی.
کاربردهای روزمره اش اینا هستن. debounce و throttle جلوی درخواست های پشت سر هم رو می گیرن؛ مثلاً توی جستجوی زنده، با هر حرفی که کاربر تایپ می کنه یه درخواست AJAX نمی ره. این روی اینترنت ضعیف موبایل به کار میاد. cloneDeep و merge برای تنظیمات و state خوبن و get و set برای مسیرهای عمیق داده. groupBy، orderBy، uniq، chunk و isEqual هم برای کار با لیست ها هستن، مثلاً لیست محصولات یه فروشگاه که باید سمت مرورگر مرتب یا فیلتر بشه.
کتابخانه ماژولاره و لازم نیست همه اش رو بیاری. توی پروژه هایی که با npm و باندلر کار می کنن، فقط همون تابع هایی رو import کن که لازم داری. نسخه ES module یعنی lodash-es رو هم می تونی بذاری تا باندلر بخش های بی استفاده رو حذف کنه. ولی اگه فایل کامل رو مستقیم توی قالب لود کنی، برای دو سه تابع ساده حجمش زیاده.
کجا لازمش نداری؟ جاوااسکریپت امروزی خودش map، filter، find، includes، Object.entries و optional chaining داره. اگه کارت با همین ها راه می افته، وابستگی اضافه نکن. برای یه اسلایدر ساده یا چند خط کد توی قالب، lodash زیادیه. ولی توی پروژه های بزرگ تر با کلی داده و منطق، هنوز خوانایی کد رو بالا می بره. یه نکته دیگه هم هست: نسخه های قدیمی تر مشکل امنیتی مرتبط با ادغام آبجکت ها داشتن، پس همیشه نسخه تازه و پایدار رو بذار. وردپرس هم برای ادیتور بلوک یه نسخه lodash همراه خودش داره؛ قبل از اضافه کردن نسخه جدا، ببین واقعاً لازمه یا نه.
وقتی اینترنت بین الملل مشکل داره و npm یا CDN های خارجی در دسترس نیستن، نسخه های رسمی و بدون تغییر lodash رو از مخزن داخلی ما هم می تونی بگیری.
برای یه سایت معمولی یا قالب وردپرسی، ساده ترین راه اینه:
برای پروژه های npm:
یه چک سریع هم بکن: بعد از لود صفحه، توی کنسول مرورگر _ رو تایپ کن. اگه تابعی برگرده یعنی درست لود شده. اگه کتابخانه دیگه ای مثل Underscore هم روی همون صفحه هست، هر دو از همین علامت استفاده می کنن و تداخل پیش میاد. پس فقط یکی رو نگه دار.
lodash یه کتابخانه جاوااسکریپت پر از تابع کمکیه. باهاش آرایه، آبجکت، رشته و تابع رو راحت تر دستکاری می کنی. مثلاً کپی عمیق داده، گروه بندی لیست، مرتب سازی بر اساس چند فیلد یا جلوگیری از اجرای پشت سر هم یه تابع با debounce. نتیجه اش کدی کوتاه تر و خواناتره.
برای کارهای ساده مثل map، filter و find نیازی بهش نداری، چون جاوااسکریپت مدرن اینا رو خودش داره. ولی برای کپی عمیق، مقایسه عمیق، debounce، گروه بندی و مسیرهای عمیق داده هنوز خیلی به کار میاد. اگه فقط یکی دو تا تابع می خوای، اول ببین خودت راحت می نویسیشون یا نه.
توی پروژه npm می تونی هر تابع رو جدا import کنی یا از lodash-es استفاده کنی تا باندلر بخش های استفاده نشده رو حذف کنه. اگه فایل کامل رو مستقیم توی صفحه لود کنی، این امکان رو نداری و کل کتابخانه با هم لود می شه.
با jQuery تداخلی نداره، چون jQuery از علامت دلار استفاده می کنه و lodash از زیرخط. ولی Underscore هم از زیرخط استفاده می کنه. اگه هر دو روی یه صفحه لود بشن، یکی جای اون یکی رو می گیره. بهتره فقط یکی رو نگه داری.
بله، مجوز MIT مشکلی ایجاد نمی کنه. فقط فایل رو درست با wp_enqueue_script ثبت کن. وردپرس برای ادیتور بلوک یه نسخه lodash همراه خودش داره، پس قبل از اضافه کردن نسخه جدا ببین می تونی از همون استفاده کنی یا نه.
نام کتابخانه، افزونه یا قالب را بفرستید؛ پس از بررسی، نسخه‌های رسمی آن به مخزن اضافه می‌شود.