کتابخانه
zoid یه کتابخانه جاوااسکریپت برای ساخت کامپوننت های بین دامنه ای هست. با اون می تونی یه iframe یا پاپ آپ رو از دامنه ای دیگه توی صفحه نشون بدی، بهش props و حتی تابع بدی و جواب رو مثل یه کال بک بگیری. برای ویجت های قابل جاسازی مثل پرداخت، ورود و فرم به درد می خوره.
نسخه رسمی و بدون تغییر، از منبع رسمی با مجوز Apache-2.0؛ هش هر فایل با منبع بررسی شده است.
۱۵۹ کیلوبایت· ۱۸ فایل· انتشار
SHA-256: 510d98caf346e62b8ed613d15e71688bc13f4eecc84976b095e70c304981b2de
zoid یه کتابخانه جاوااسکریپت برای ساخت کامپوننت های بین دامنه ای هست. مشکلی که حل می کنه آشناست. وقتی بخوای بخشی از رابط کاربری دامنه خودت رو توی سایت یکی دیگه نشون بدی، معمولا یه iframe می ذاری و با postMessage پیام رد و بدل می کنی. اولش ساده به نظر می رسه، ولی خیلی زود با انبوهی از نوع پیام، هماهنگی اندازه، باز و بسته کردن پاپ آپ و مدیریت خطا درگیر می شی. zoid همه این ها رو تبدیل می کنه به یه کامپوننت با props.
کارش این طوریه: یه بار کامپوننت رو تعریف می کنی، با یه تگ، نشانی صفحه ای که باید لود بشه و اندازه. بعدش سایت میزبان اون رو مثل یه تابع صدا می زنه، props رو می ده و توی یه عنصر صفحه رندر می کنه. توی صفحه فرزند هم props از طریق xprops در دسترسه، حتی تابع ها. یعنی اگه فرزند تابع onSuccess رو صدا بزنه، همون تابع توی سایت میزبان اجرا می شه. ارتباط بین پنجره ها زیر کاپوت انجام می شه و لازم نیست خودت درگیرش بشی. خروجی هم می تونه iframe باشه یا پاپ آپ.
zoid برای ویجت پرداخت، دکمه ورود، فرم نظرسنجی، چت پشتیبانی یا سیستم رزروی که قراره روی چند سایت بشینه، انتخاب خوبیه. مثلا یه سرویس داخلی داری و می خوای فرمش روی سایت فروشگاه های مشتری ها نمایش داده بشه، در حالی که خود فرم و منطقش روی دامنه خودت می مونه. ولی اگه همه چیز روی یه دامنه است یا فقط یه iframe ساده با محتوای ثابت می خوای، لازمش نداری. یه نکته دیگه هم اینکه zoid ابزار توسعه دهنده هست، نه افزونه آماده وردپرس.
قبل از انتخاب چند چیز رو در نظر بگیر. هر دو طرف باید کد داشته باشن، یعنی صفحه فرزند رو باید خودت کنترل کنی. هدرهای امنیتی سرور که اجازه نمایش توی فریم رو تعیین می کنن باید درست تنظیم شده باشن. مرورگرها پاپ آپ هایی رو که با کلیک کاربر باز نشن معمولا مسدود می کنن. چون داده از دامنه دیگه میاد، props ورودی رو بدون بررسی قبول نکن. مجوز کتابخانه Apache هست. نسخه های رسمی و بدون تغییر zoid توی مخزن داخلی ما هم در دسترسه، برای روزهایی که دسترسی به npm مشکل داره.
zoid دو سمت داره: سایت میزبان و صفحه فرزند. مسیر کلی این طوریه:
موقع تست، اول روی دو زیر دامنه یا دو سایت آزمایشی امتحانش کن و کنسول مرورگر رو باز بذار. بیشتر خطاهای اولیه از هدرهای جاسازی فریم یا نبودن کد zoid توی صفحه فرزند میان. اگه توی وردپرس کار می کنی، فایل رو با روش استاندارد بارگذاری اسکریپت توی قالب یا افزونه خودت اضافه کن.
zoid یه کتابخانه جاوااسکریپت برای ساخت کامپوننت های بین دامنه ای هست. با اون یه iframe یا پاپ آپ رو از دامنه ای دیگه روی صفحه نشون می دی، بهش props و توابع پاس می دی و نتیجه رو با کال بک می گیری. بیشتر برای ویجت های قابل جاسازی مثل پرداخت، ورود و فرم استفاده می شه.
توی روش معمولی خودت باید پیام ها رو تعریف کنی، بشنوی و جواب بدی. zoid این لایه رو برات می سازه و کامپوننت رو شبیه یه تابع با props نشون می ده. حتی می تونی تابع پاس بدی و فرزند صداش بزنه. نتیجه این می شه که کد کمتری می نویسی و ساختار پروژه تمیزتر می مونه.
آره، ولی افزونه آماده نیست. یه کتابخانه جاوااسکریپته و باید توی قالب یا افزونه خودت بارگذاری کنی و کدش رو بنویسی. اگه فقط می خوای یه فرم یا ویدیو رو جاسازی کنی، معمولا یه iframe ساده کفایت می کنه و نیازی به zoid نداری.
صفحه فرزند، یعنی همونی که توی فریم یا پاپ آپ لود می شه، باید دست تو باشه، چون کد zoid باید اونجا هم لود بشه. سایت میزبان می تونه مال مشتری یا شریک تجاری باشه و فقط کتابخانه و تعریف کامپوننت رو اضافه کنه.
zoid با مجوز Apache منتشر شده و این مجوز استفاده تجاری رو اجازه می ده. فقط باید شرایطش رو رعایت کنی، مثل حفظ اعلان کپی رایت و متن مجوز. اگه پروژه ات حساسه، متن کامل مجوز رو هم یه بار بخون.
نام کتابخانه، افزونه یا قالب را بفرستید؛ پس از بررسی، نسخه‌های رسمی آن به مخزن اضافه می‌شود.